DEVLET-İ ALİYE'DEN BERİ KIBRIS ELLERİ | MBA

Bak bu limana uğramadı insan ey yabancı!

Bak bu limanın taşları kanlı.

Magosa

Ne katiller gördü!

Ne öksüzler , ne köksüzler, ne evsizler...

Mızrak uçlu dişleri geçti etten surlarına

Mavi ve beyazın.

(O beyaz ki beyazın en kirli rengi)

Bu ada tarihin en nemli 

Ve en boğucu havasını tattı

Yirminci asırda...

Zindan yüzlü kadınlar olsa da

Bak kimse hatırlamıyor katilleri

Fakat maktuller

           hala akıllarda!

Bak bu liman yıkıla yazdı ey yabancı!

Çok uzak diyarların çocukları

 ayak bastığın demden beri

Portakal ve zeytin ağaçları

Kan terledi.

Bizim yangın yerine dönen düşlerimiz vardı

İskele'nin sularında.

Duman tüttü ciğerlerimiz

O eski sokaklarda.

Hatta görmese de kimse

 duvar diplerinde

Boğazladı bir gölge bir bedeni.

Düştük toplu mezarlara.

Sen bilmezsin yabancı.

Düşe kalka geldik biz buralara.

Buralarda lekelidir genç kızların gülüşleri.

Dalgaların sesleri ağıt sesidir burada.

Dağların rengi matem rengi...

Ama sen yine de

 başını kumdan çıkar da bak yabancı.

Bak, bak ki;

Dünya görsün cesetlerimizi.

Bak, bak ki;

Keder sularına batmasın bebekler.

Bak ve deki onlara

" Ta Devlet-i Aliye'den beri

Türk yurdudur Kıbrıs elleri!"

• Muhammet Baran Aslan (Baranî)